Ergens in bijna elke keukenla of provisiekast ligt er wel een blikje tonijn. Het is zo’n product dat je koopt zonder er lang bij na te denken, dat je opent als er weinig anders in huis is, en dat je eigenlijk nooit teleurstelt. Maar zodra je bewuster naar de winkelrekken kijkt, valt op hoeveel keuze er eigenlijk is. Water of olie? Skipjack of witte tonijn? Moten of stukken? Goedkoop of kwaliteitsmerk? Ik heb al die vragen hier op een rij gezet — niet om één winnaar aan te wijzen, maar om je te helpen kiezen wat voor jou het meest nuttig is.
Wat is tonijn in blik eigenlijk?
Tonijn in blik is vis die voor het inblikken wordt gekookt of gestoomd, daarna verpakt in een vloeistof (water of olie) en hermetisch afgesloten. Tijdens het productieproces wordt het blik verhit, waardoor bacteriën worden gedood en de inhoud jarenlang houdbaar blijft — zonder koeling, zonder conserveringsmiddelen, zonder gedoe.
Dat klinkt simpel, maar het is een behoorlijk doordacht conserveringsproces. Het resultaat is een product dat voedzaam blijft, compact te bewaren is en klaar is om te eten zonder enige voorbereiding. In Nederland wordt 98 procent van alle geconsumeerde tonijn gegeten uit blik. Verse tonijn is eerder uitzondering dan regel op tafel. In België liggen de cijfers vergelijkbaar – wereldwijd zou tonijn in blik verantwoordelijk zijn voor zo’n 67 procent van de totale tonijnconsumptie.
Wat tonijn in blik als voedingsbron interessant maakt, is niet alleen de houdbaarheid, maar ook de essentiële stoffen die het bevat:
- Het is een van de meest eiwitrijke producten die je in de supermarkt vindt.
- Omega 3-vetzuren
- Selenium
- Vitamine B12
Een blik tonijn kost helemaal niet veel. Voor wie nadenkt over een slimme voorraad thuis — voor drukke dagen, voor situaties waarin je niet naar de winkel kunt, of gewoon als basis van een snelle maaltijd — is het moeilijk om een betere prijs-kwaliteitverhouding te vinden dan tonijn in blik.
De vissoort achter het blikje
Niet elk blikje tonijn bevat dezelfde vis. Op de Europese markt vind je voornamelijk drie soorten:
Skipjack (Katsuwonus pelamis) is wereldwijd de meest gevangen tonijnsoort. Zo’n 56 procent van alle gevangen tonijn ter wereld is skipjack. Het vlees is donkerder van kleur, heeft een wat uitgesproken en krachtige vissmaak, en valt makkelijk uiteen in vlokken. Dat maakt het minder geschikt als je grote stukken wilt, maar perfect voor sauzen, pasta of broodbeleg. Veel culinaire chefs laten skipjack links liggen vanwege de donkere stukken vlees, maar de kleine en malse stukken zijn perfect om in te blikken.

Geelvintonijn (Thunnus albacares) heeft een mildere smaak en stevigere structuur dan skipjack. In België bestaat vanwege de smaak een voorkeur voor geelvin. Het vlees blijft beter intact, wat het aangenamer maakt voor wie herkenbare stukken vis in de bak wil. Geelvin wordt ook als verse tonijnsteak verkocht, wat al zegt dat het een kwaliteitsvoller stuk vis is.
Albacore of witte tonijn (Thunnus alalunga) is de mildste van de drie. Het vlees is lichter van kleur — bijna roze tot crèmekleurig — en heeft een subtielere smaak. Albacore heeft een licht vruchtvlees met een aanzienlijk mildere smaak en de stukken zijn groter dan bij skipjack, waardoor het doorgaans ook duurder is. Cnkyfood Wie niet van een sterke vissmaak houdt, kiest hier doorgaans voor.
🍣 Let op het etiket!
De meeste tonijn in blik vermelden de soort, maar soms enkel als ‘lichte tonijn’ of ‘witte tonijn’. Staat er enkel ’tonijn’ zonder verdere aanduiding? Dan is het hoogstwaarschijnlijk skipjack, de goedkoopste en meest gebruikte soort. Let ook op het vangstgebied als dat vermeld staat, dat kan veel info geven over de duurzaamheid.
Wat met blauwvintonijn?
Blauwvintonijn is de duurste en meest exclusieve tonijnsoort, maar die vind je niet in een gewoon supermarktblikje. Blauwvintonijn kost al snel tussen de 150 en 180 euro per kilo en wordt vrijwel uitsluitend gebruikt voor sushi en sashimi in exclusieve restaurants. Bovendien is de populatie zwaar overbevist — je hoeft hier dus niet naar op zoek te gaan.
Grootoogtonijn is een soort die je in sommige sushi-restaurants tegenkomt, maar ook die staat onder druk. Voor blikverpakkingen van deze soort geldt: laat ze staan.
Water, olie of iets anders: de vloeistof maakt een groot verschil
De vloeistof waarin tonijn in blik bewaard wordt, heeft een directe invloed op smaak, calorieën en toepasbaarheid. Dit is voor veel mensen de eerste filter bij het kiezen van een blikje.
Tonijn in water: de meest neutrale keuze
Tonijn in water is caloriearmer omdat het alleen de vetten bevat die van nature in de vis zitten. Per 100 gram kom je op ongeveer 108 kilocalorieën en minder dan 1 gram vet. Het eiwitgehalte ligt rond de 23 tot 25 gram — vergelijkbaar met de variant in olie.
Het nadeel dat je het vaakst hoort: tonijn in water is droog. De textuur is compacter, de smaak neutraler. Dat is niet noodzakelijk een probleem — wie de vis mengt met andere ingrediënten zoals mayonaise, olijfolie, groenten of een saus, merkt nauwelijks verschil. Maar wie een blikje direct openscheurt en opeet, zal tonijn in water wat magerder vinden.
Een slimme tussenoplossing: koop tonijn in water en voeg zelf een scheutje goede olijfolie toe. Zo heb je controle over het aantal calorieën en over de smaak.
Tonijn in olie: voller en lekkerder, maar let op welke olie
Tonijn in olie heeft duidelijk meer smaak en een sappigere, zachtere textuur. Het vlees neemt de olie op tijdens het conserveringsproces, wat het aangenamer maakt om direct te eten. Voor mediterrane bereidingen — salade niçoise, bruschetta, pasta — is het de voor de hand liggende keuze.
Ondanks uitlekken blijft er al snel zo’n 10 gram vet achter op de tonijn. Dat drijft de caloriewaarde op naar zo’n 190 tot 210 kilocalorieën per 100 gram. Dat hoeft zeker geen ramp te zijn, maar het is goed om te weten.
De olie zelf maakt een groot verschil. De meeste goedkope blikjes gebruiken zonnebloemolie — prima onverzadigd vet, maar omega-6-dominant. Wie al veel omega-6 binnenkrijgt via de rest van zijn voeding, kiest beter voor tonijn in olijfolie. De olijfolie waarin de vis wordt geconserveerd is in theorie gezond.
Pas echter op voor goedkope olijfolieblikjes: die kunnen overweldigend naar olie smaken in plaats van naar vis. De Consumentenbond testte een blikje witte tonijn in olijfolie dat van smaakpanelleden slechts één ster kreeg, met als commentaar dat het meer naar olie smaakte dan naar tonijn.De olie uit een blikje tonijn in olijfolie is overigens zelf ook bruikbaar: als dressing, om op te bakken of door een saus. Dat is een klein maar nuttig extraatje.
Andere varianten: groentesaus en ‘droge’ tonijn
Sommige merken bieden tonijn in groentesaus aan. Klinkt gezond, maar de hoeveelheid groenten is te verwaarlozen: slechts een klein percentage uien en erwten. Dat telt eigenlijk niet als groente. B-young Het is eerder een smaakvariant dan een volwaardige alternatief.
Er bestaat ook tonijn ‘zonder uitlekken’ — een recenter concept waarbij de vis al drogere wordt verpakt en je het blikje direct leeg kunt lepelen. Handig voor onderweg, maar de smaak en textuur zijn doorgaans minder dan bij de traditionele varianten.
🚨Water vs olie op een rij
Calorieën per 100g: water ≈ 108 kcal / olie ≈ 200 kcal Vet: water ≈ 1g / olie ≈ 8-12g (ook na uitlekken) Eiwit: vergelijkbaar bij beide, ≈ 23-25g Smaak: water = neutraler / olie = voller Beste keuze voor directe consumptie: olie Beste keuze voor flexibele toepassingen: water
Moten of stukken: maakt dat iets uit?
Moot of stukken maakt wat calorieën betreft niets uit. Het verschil zit in textuur en presentatie. Moten zijn grotere, compactere stukken die beter intact blijven. Stukken zijn kleiner en vallen sneller uiteen, maar zijn ook zachter en gaan makkelijker door een saus of beleg.
De Consumentenbond stelde in hun smaaktest vast dat stukken gemiddeld hoger scoren op smaak dan moten. Voor direct eten op brood of in een salade gaat de voorkeur bij de meeste mensen dan ook naar stukken. Voor warme bereidingen waarbij de tonijn toch uiteenvalt, maakt de keuze weinig uit.
De voedingswaarde: waarom tonijn zo nuttig is
Tonijn in blik is een van de meest efficiënte eiwitbronnen die je in de supermarkt vindt. Per 100 gram tonijn in water krijg je:
- Circa 108 kilocalorieën
- 23 tot 25 gram eiwit
- Minder dan 1 gram vet
- 0 gram koolhydraten
- Omega-3-vetzuren (EPA en DHA)
- Selenium
- Vitamine B12 en niacine
De omega-3-vetzuren in tonijn worden in verband gebracht met bescherming tegen hartaandoeningen en mogelijk beroertes. Ze dragen bij aan het verlagen van de bloeddruk en het slechte cholesterol. Tonijn behoort ook tot de belangrijkste voedingsbronnen van selenium, een sporenmineraal dat als antioxidant werkt.
Ik vind het opvallend hoe weinig mensen stilstaan bij de voedingswaarde van een product dat ze wekelijks kopen. Tonijn in blik is per gram eiwit goedkoper dan kip en bijna elke andere eiwitbron in de supermarkt — en het staat gewoon in de kast zonder koeling.
Hoeveel tonijn mag je eten?
Tonijn staat hoog in de voedselketen, wat betekent dat het meer kwik kan bevatten dan kleinere vissoorten. Kwik is een zwaar metaal dat door verontreiniging van de zee in vissoorten terechtkomt. Hoe groter de vis, des te meer kwik deze bevat. Door de sterk bindende eigenschap aan eiwitten blijft kwik lang in het lichaam.
Gelukkig bevatten skipjack en albacore relatief weinig kwik in vergelijking met grotere soorten zoals zwaardvis. Het advies is om tonijn niet meer dan één à twee keer per week te eten. Voor wie probeert zwanger te worden of in verwachting is, luidt het advies om niet meer dan vier middelgrote blikjes per week te eten.
Let ook op het zoutgehalte. Het zoutgehalte verschilt sterk per merk: van 0,4 tot 1,6 gram zout per 100 gram vis. Wie op natriuminname let, vergelijkt best de etiketten.
👀 Deze YouTube-survivalist leefde 17 dagen met enkel tonijn in blik in Alaska
Hoe lang is tonijn in blik houdbaar?
Dit is waar tonijn in blik echt uitblinkt. Een ongeopend blikje is in principe drie tot vijf jaar houdbaar na de productiedatum. De datum op het blik is een ’tenminste houdbaar tot’-datum, geen vervaldatum. Na die datum kan de kwaliteit geleidelijk achteruitgaan — smaak, textuur, geur — maar het product is niet automatisch onveilig.
Het Voedingscentrum bevestigt dat conserven tot een jaar en mogelijk langer na de THT-datum nog houdbaar zijn, mits het er nog goed uitziet en de verpakking heel is. Kijk, ruik, proef — die drie zintuigen zijn je beste leidraad.
Na het openen
Zodra je een blikje opent, veranderen de spelregels. Bewaar geopende tonijn nooit in het blik zelf — het metaal kan voor oxidatie zorgen en een metaalachtige bijsmaak geven. Doe de vis over in een luchtdicht bakje.
- In de koelkast (in luchtdicht bakje): 2 tot 3 dagen
- In de vriezer (na overbrengen): tot 3 maanden
- Op kamertemperatuur na opening: niet langer dan 2 uur
Een open blikje tonijn kun je nog 2 dagen in de koelkast bewaren. Het maakt daarbij niet uit of het een blikje op olie- of waterbasis is.
Hoe bewaar je ongeopende blikjes het best?
Berg tonijn in blik op een koele, droge en donkere plek. Hoge temperaturen, vochtigheid en direct zonlicht tasten de kwaliteit sneller aan. Een kelder, binnenkast of provisiekast die niet aan de buitenmuur ligt, is ideaal. Gooi een blik altijd weg als het bol staat, beschadigd is of roest vertoont — een bol blik kan wijzen op bacteriële activiteit binnenin.
Houdbaarheid in het kort Ongeopend: 3 tot 5 jaar, mogelijk langer na THT-datum (kijk, ruik, proef) Geopend in koelkast (luchtdicht bakje): 2 tot 3 dagen Geopend in vriezer: tot 3 maanden Bewaaradvies: koel, droog en donker Bol, beschadigd of verroest blik: altijd weggooien
Hoe zie je dat een blikje tonijn slecht geworden is?
1. Controleer het blik vóór openen
Let op:
- Bolstaand blik (boven- of onderkant) → teken van gasvorming door bacteriën.
- Lekkage of roestplekken (vooral bij naden).
- Diepe deuken, vooral op de rand of lasnaad.
- Sissend geluid of spuitende inhoud bij openen.
👉 Zie je één van deze dingen? Niet openen en meteen weggooien.
2. Ruik eraan na openen
Goede tonijn ruikt licht zilt/visachtig.
Foute signalen:
- Sterk zure geur
- Rotte-eierenlucht
- Metaalachtige, vreemde of extreem scherpe geur
Twijfel = weggooien.
3. Kijk naar kleur en structuur
Normale tonijn:
- Lichtroze tot beige (afhankelijk van soort)
- Stevig, vezelig
Slecht:
- Donkerbruin of grijzig verkleurd
- Slijmerig of papperig
- Schimmel (zeldzaam in blik, maar mogelijk na openen)
Duurzaamheid: het MSC-keurmerk als leidraad
Tonijn is wereldwijd een van de meest geviste vissoorten, en niet alle bestanden staan er even goed voor. Een recent rapport van de International Seafood Sustainability Foundation toonde aan dat 61 procent van de tonijnbestanden op een gezond niveau staat, 17 procent overbevist wordt en 22 procent op een gemiddeld niveau.
De makkelijkste manier om een duurzame keuze te maken, is kijken naar het blauwe MSC-keurmerk (Marine Stewardship Council). Dat label garandeert dat de vis afkomstig is van een visserij die onafhankelijk gecontroleerd wordt op overbevissing, bijvangst en beheer van het ecosysteem. De visbestanden van skipjack en albacore staan er over het algemeen goed voor. Als je een duurzame keuze wilt maken, zoek dan als eerste naar het blauwe MSC-logo.
Blauwvintonijn en grootoogtonijn vermijd je het best volledig. Die bestanden staan zwaar onder druk en zijn bovendien niet in gewone supermarktblikjes te vinden.

Welke tonijn in blik is nu de beste?
Een eerlijk antwoord: er is geen absolute winnaar. Maar er zijn wel duidelijke richtlijnen.
Voor smaak en directe consumptie ga je voor tonijn in (olijf)olie, bij voorkeur geelvintonijn of albacore in stukken. Dat geeft de aangenaamste eetervaring zonder extra bereiding.
Voor veelzijdigheid en een slimme voorraad kies je tonijn in water. Neutraler van smaak, maar flexibel inzetbaar. Voeg zelf een scheutje olijfolie toe als je meer smaak wilt. Skipjack is de meest betaalbare optie; albacore is iets duurder maar milder.
Voor de beste prijs-kwaliteitverhouding is skipjack in water de logische keuze. Het is de goedkoopste variant, ruim verkrijgbaar met MSC-keurmerk en bevat dezelfde eiwitwaarde als de duurdere soorten.
Voor een noodvoorraad adviseer ik een mix van beide: een aantal blikjes in water voor veelzijdig gebruik en een aantal in olijfolie voor directe consumptie zonder extra ingrediënten. Koop altijd met MSC-keurmerk, kies stukken boven moten en sla meerdere merken in zodat je kunt rouleren op smaak.
Ik zou zeggen: begin gewoon. Koop een paar blikjes van verschillende soorten, proef ze naast elkaar en ontdek wat jij het lekkerst vindt. Tonijn in blik is goedkoop genoeg om te experimenteren.
🔗 Lees hier hier meer over voeding
Tot slot
Tonijn in blik is een van de meest onderschatte producten in de keuken — en zeker als onderdeel van een doordachte voorraad. De verschillen tussen water en olie, tussen skipjack en albacore, tussen moten en stukken zijn reëel maar niet overweldigend: het gaat uiteindelijk om persoonlijke voorkeur en het gebruik dat je voor ogen hebt. Kies altijd voor een blikje met MSC-keurmerk, check de tonijnsoort op het etiket en wissel af tussen varianten om het interessant te houden. Met een paar blikjes tonijn achter de hand heb je altijd een snelle, voedzame maaltijd binnen handbereik — geen stroom, geen bereiding, geen excuus.








