“Ik help mezelf” was een reeks boekjes die uitgegeven werden tijdens Wereldoorlog I of II. Eén titel ervan was “Konijnen kweeken in oorlogstijd”, geschreven door K. Verhasselt, ingenieur, agronoom, officieel voordrachtgever over konijnenteelt. Een scan van het boekje vind je via deze link.
Er staat in dat het toen uiterst moeilijk was om aan vlees te geraken. Ze raadden konijnen aan om te kweken omdat ze niet moeilijk doen over hun eten, je kan ze gemakkelijk kweken en ze hebben enkel een simpel en hygiënisch hok nodig. Je kan ook een centje bijverdienen door hun pels te verkopen. Er staat beschreven hoe je een konijn kan slachten en de pels af kan snijden. Ook hoe je een konijnenkot kan maken voor het fokken, lees je in het boekje.
- Op de moderne manier een konijn slachten? Lees hier hoe dat moet!
Wereldoorlog I
Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de bevolking in België zelfs aangespoord door de Duitsers om konijnen te kweken. Ze deden dit via aanplakbiljetten. Konijnenhokken zijn niet groot (om te kweken toch) en je kan ze in je tuin of binnen zetten. Ze kunnen al geslacht worden op 10 à 12 weken. Dan wegen ze ongeveer 2,5 kilo. De voedsters krijgen per worp 4 à 8 jongen. Ze zoogt haar jongen gedurende vier tot vijf weken die dan worden vetgemest. Ze zijn al na 3 à 4 maanden geslachtsrijp, maar voor de gezondheid van het konijn is het beter ze pas na 9 maanden te dekken. Gezondere voedsters krijgen ook gezondere jongen.
💡 Wist je dat je konijnen thuis zelf mag slachten: FAQ thuisslachting | Federaal Agentschap voor de veiligheid van de voedselketen
Welk ras is geschikt als vleeskonijn?
Sowieso mag je zeker geen konijnen gebruiken die verkocht worden in de gewone dierenwinkel. Het moeten raskonijnen zijn. De eerste konijnen die je aankoopt mogen geen familie van mekaar zijn om zoveel mogelijk inteelt te vermijden. Je kan ook af en toe konijnen wisselen met andere mensen om inteelt te vermijden, want door inteelt worden ze onvruchtbaar en dan kan je er niet meer mee kweken.
In het boekje van tijdens de Oorlog wordt de Vlaamse reus aanbevolen, maar volgens anderen is hij minder geschikt, want ook al zijn het grote konijnen, ze zijn taai en dus enkel goed voor in de stoofpot. Ze nemen veel plaats in en hebben meer eten nodig. Natuurlijk wegen ze wel meer dan een gewoon konijn. De witte Nieuw-Zeelander is de beste keuze omwille van hun grote vruchtbaarheid. Je kan wel best over veel gras beschikken.
Andere rassen? Ontdek ze hier 👉 Gogreenbuddy » De juiste vleeskonijnen om te fokken
Als je wilt fokken met konijnen, dan kan je niet anders dan de konijnen apart houden (wat de konijnen niet leuk vinden). En om te bevruchten kan je ze even bij elkaar laten (minder simpel wel dan het klinkt). Je moet je goed voorbereiden zodat je weet hoeveel keer je je voedster wilt laten werpen, want je wilt niet met teveel konijnen zitten.
Verzorging konijnen
Je moet je konijnen heel goed verzorgen zodat ze niet ziek worden. Als je konijnen houdt, dan wordt er aangeraden om ze vooral hooi (90 procent – zoveel als ze groot zijn) te geven, een heel klein beetje biks (saaie staafjes – één soort korrel waarin alles samen gemengd is, want konijnen zijn kieskeurig en het kan zijn dat ze dan sommige niet opeten en dan verlies je nuttig eten) en beperkt groen (van teveel groen krijgen ze diarree). Hooi en biks is droog, dus je kan het langer bewaren. Hooi verliest wel zijn voedzaamheid na een tijd. Elke dag hebben ze vers water nodig. Het zijn schemerdieren, dus kan je ze best ’s mogens en ’s avonds eten geven. Ze eten natuurlijk ook graag versgeplukt gras en paardenbloemen.
In tijden van schaarste kan je ze goedkoop voederen met versgeplukt gras, paardenbloemen, klaver, resten groente en loof. Ze eten alles op wat je ze geeft, dus ook giftige planten. Dus kan je best opzoeken welke groente en kruiden ze mogen eten, want kolen en sla mogen ze bijvoorbeeld niet eten. Hun kot moet zeker elke week uitgekuist worden zodat ze niet ziek kunnen worden.
Konijn met krieken, pruimen of rozijnen
Konijnenvlees bevat 22 gram eiwitten en 5 gram vetten per 100 gram. Het is mager vlees, dus enkel konijnenvlees eten is niet voldoende om van te leven. Maar je kan er wel veel vetstof aan toevoegen bij het bereiden ervan. Niet vergeten dat voldoende vet en eiwitten eten belangrijker is dan koolhydraten.
Konijn is heel geschikt om te stoven in een gesloten pot met deksel en op een zacht vuur. Eigenlijk is dat een hutsepot, Vlaamser kan niet. Het duurt wel langer, maar je hebt maar één vuur nodig. Het lijkt me ook minder werk: alles snijden zoals ajuin, wortelen, bier, droge pruimen, thijm,… en hup alles in de pot smijten. Sommige bieren bewaren lang, dus handig om er ook wat van op te slagen.
In de recepten met pruimen gebruiken ze steeds gedroogde pruimen, maar misschien kan je er ook uit blik of bokaal in de plaats bij doen. Of je kiest om er krieken uit een bokaal toe te voegen. Of rozijnen.
Veel mogelijkheden om te overwegen en je kan zeker nog meer inspiratie opdoen uit een ver verleden om je voor te bereiden op de toekomst!
